گشادى از براى من ، چيزى را كه من در بىخبرى از آن بودم . و مشيت و اراده و قضا و قدر را اسباب فعل مىدانستم . 405 / 5 . محمد بن اسماعيل ، از فضل بن شاذان ، از حمّاد بن عيسى ، از ابراهيم بن عمر يمانى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود كه : « خدا ، خلائق را آفريد ، پس دانست آنچه را به سوى آن باز خواهند گشت از خوبى و بدى ، و ايشان را امر و نهى فرمود . پس هر چيزى كه خدا ايشان را به آن امر فرموده ، از براى ايشان راهى به سوى ترك آن قرار داده كه توانند آن را ترك نمايند و چيزى را عمل نمىكنند و وانمىگذارند ، مگر به اذن خدا و توفيق و خذلان او » . 406 / 6 . على بن ابراهيم ، از محمد بن عيسى ، از يونس بن عبدالرحمان ، از حَفْص بن قُرْط ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود كه : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : هر كه گمان كند كه خدا امر مىفرمايد به چيز بد و زشت و ناپسند ، بر خدا دروغ گفته ، و هر كه گمان كند كه خير و شر بى خواست خدا است ، خدا را از سلطنت و پادشاهى كه دارد بيرون كرده ، و هر كه گمان كند كه معصيت‌ها به غير توانايى است كه خدا داده ، بر خدا دروغ گفته ، و هر كه بر خدا دروغ گويد ، خدا او را داخل جهنم گرداند » . 407 / 7 . چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند از احمد بن ابى عبداللَّه ، از عثمان بن عيسى ، از اسماعيل بن جابر كه گفت : در مسجد مدينه مردى بود كه در باب مسألهء قدر تكلم مىنمود و مردم در نزد او جمع شده بودند . من گفتم كه : اى مرد ، مىخواهم از تو چيزى بپرسم . گفت : بپرس . گفتم : در مملكت خداى تبارك و تعالى چيزى به هم مىرسد كه خدا آن را اراده نداشته باشد ؟ اسماعيل مىگويد كه : آن قدَرى مذهب ، زمانى طولانى سر به زير افكند ، بعد از آن سر خود را به سوى من بالا كرد و گفت : اى مرد ، اگر بگويم كه در ملك خدا مىباشد آنچه خدا نمىخواهد ، لازم مىآيد كه خدا مقهور و مغلوب باشد ، و اگر بگويم كه در ملك او نمىباشد ، مگر آنچه مىخواهد ، از براى تو به گناهان بندگان اقرار كرده‌ام . اسماعيل مىگويد كه : بعد از اين ، به خدمت حضرت امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم كه : از اين قَدَرى مذهب سؤال كردم و چنين و چنين جواب داد . حضرت فرمود كه : « از براى خويش فكر كرده و خود را از هلاكت محافظت نموده . بدان و آگاه باش كه اگر غير آنچه گفت ، مىگفت ، هلاك مىشد » .